Grupa Oto:     Bolesławiec Brzeg Dzierzoniów Głogów Góra Śl. Jawor Jelenia Góra Kamienna Góra Kłodzko Legnica Lubań Lubin Lwówek Milicz Nowogrodziec Nysa Oława Oleśnica Paczków Polkowice
Środa Śl. Strzelin Świdnica Trzebnica Wałbrzych WielkaWyspa Wołów Wrocław Powiat Wrocławski Ząbkowice Śl. Zgorzelec Ziębice Złotoryja Nieruchomości Ogłoszenia Dobre Miejsca Dolny Śląsk

Oto słownik psio - ludzki

     autor:
Share on Facebook   Share on Google+   Tweet about this on Twitter   Share on LinkedIn  
Zwierzęta porozumiewają się między sobą za pomocą określonych rodzajów sygnałów, które nie zawsze należą do dźwięków. Również psy dają znać najczęściej o niebezpieczeństwie i agresji, powitaniu i uspakajaniu. Rozróżniamy również sygnały oznaczające zaloty oraz pożywienie.
Oto słownik psio - ludzki
kliknij na zdjęcie, aby powiększyć.

Humor psa znawcy potrafią rozpoznać na pierwszy rzut oka. Przede wszystkim zwracają uwagę na zęby - gdy pies czy wilk je szczerzy, oznacza to, że szykuje się do ugryzienia. U zwierząt tych szczególnie ważne znaczenie w zakresie porozumiewania się ma ogon. Poza tym, słuchając sposobu artykułowania pewnych dźwięków, można także się wiele dowiedzieć. Na pierwszym miejscu znajduje się modulacja głosu. Niskie tony w szczekaniu oznaczają np. groźbę, złość, zapowiadają do agresji, wysokie natomiast mogą oznaczać strach lub ból, albo też jeśli są szczególnie wysokie, to radość i chęć zabawy. Drugim elementem artykulacji psiej mowy jest jej częstotliwość. Dźwięk często powtarzany w szybkim tempie wskazuje na podniecenie i ponaglenie. Te rozciągnięte w czasie i nie powtarzane wskazują zazwyczaj na niski stopień pobudzenia, ważny jest też czas jego trwania. Wysokie, krótkie dźwięki najczęściej wskazują na strach lub cierpienie, gdy tymczasem te same dźwięki powtarzane w wolniejszym tempie mogą oznaczać wesołość lub oczekiwanie czegoś przyjemnego.

Szczekanie

Przy pomocy tego dźwięku psy mogą się między sobą doskonale porozumiewać.

- ciągłe gwałtowne szczekanie w tonacji pośredniej alarmuje: „zwołajcie stado. Zanosi się na kłopoty. Ktoś wkroczył na nasze terytorium”,

- szczekanie falowe po trzy lub cztery szczeknięcia z przerwami o średniej tonacji: „podejrzewam, że w pobliżu naszego terytorium czai się jakiś intruz albo zbliżają się kłopoty”;

- przedłużające się lub nieprzerwane szczekanie z umiarkowanymi lub długimi przerwami między każdą serią szczeknięć” „Czy jest tam ktoś. Czuję samotny i tęsknię do towarzystwa”. Jest to najczęściej reakcja na uwięzienie psa lub pozostawienie go na dłuższy czas w samotności”;

- jedno lub dwa ostre szczeknięcia w tonacji średniej to: „cześć, wy tam”. Najczęściej spotykane powitanie;

- pojedyncze krótkie ostre szczeknięcie o tonacji wyższej od średniej: „Co to?”. Oznacza ono zdumienie lub zaskoczenie;

- pojedynczy skowyt lub bardzo krótkie szczeknięcie o wysokiej tonacji: „au” jest reakcją na nagły, nieoczekiwany ból;

- seria skowytów oznacza: „jestem ranny”, lub „jestem strasznie przerażony”. Jest to reakcja na strach i cierpienie;

- szczekanie zająkliwe w tonacji średniej: jeśli psie szczekanie brzmi jak „raff”, to zająkliwa wersja przyjmuje postać „ar-raff”. Oznacza ono „baw się ze mną” i stanowi zachętę do zabawy

Warknięcia

Łagodne warkoty o niskiej tonacji oznaczają: „strzeż się, odsuń się”. Oznacza pogróżkę i sprawia zazwyczaj, że słuchając osobnik niepożądany odsuwa się od psa;

- szczekowarkot o niskiej tonacji to warczenie przechodzące w szczekanie. Oznacza że „jestem zły i gotów do walki”. Jest to wyraźne ostrzeżenie, które może zapowiadać atak, jeśli zostanie zlekceważone;

- szczekowarkot o nieco wyższej tonacji niż średnia – „boje się, ale jestem gotów się bronić”. Jest to ostrzeżenie zwierzęcia nieco niepewnego siebie, ale zdecydowanego walczyć jeśli zostanie do tego zmuszony;

- warkot falujący – jest to warczenie w tonacji od niskiej do wysokiej połączone często z czymś w rodzaju szczeknięcia, gdy tonacja się wznosi. Oznacza „jestem przerażony”. Jeśli do mnie podejdziesz, zacznę walczyć albo ucieknę”. Ten wojowniczo-strachliwy dźwięk wydają psy bardzo niepewne siebie;

- głośny warkot bez pokazywania zębów oznacza „świetną zabawę”, doskonale się bawię”. Jest to jeden z dźwięków wydawanych podczas zabawy, na zmianę z serią zająkliwych, szczeknięć. Oznacza zazwyczaj silną koncentrację, co w rodzaju okrzyków wojennych w pozorowanej walce.

Skomlenie i inne

Inne artykułowane dźwięki oznaczają:

- ciche skomlenie – „dzieje mi się krzywda, boje się”;

- głośniejsze, przeciągłe skomlenie – „proszę daj mi, chcę”. Pies zazwyczaj wydaje ten dźwięk, gdy czeka na jedzenie, na założenie smyczy, kiedy pragnie zwrócić na siebie uwagę np. swego pana;

- westchnienia – dźwięk ten nieodmiennie towarzyszy układaniu się psa z pyskiem na przednich łapach, może mieć dwojakie znaczenie, zależnie od sytuacji lub wyrazu pyska. Kiedy pies ma oczy zamknięte, westchnienie jest odzwierciedleniem uczucia przyjemności „jestem zadowolony, mam zamiar pozostać w tym miejscu”. Jeśli oczy psa są całkiem otwarte, to jest oznaka rozczarowania, kiedy coś się nie ziściło, a tłumaczyć to można tak – „trudno, straciłem nadzieję”;

- ujadanie jest charakterystycznym głosem psów w trakcie polowania. Oznacza ono „ że czuję się osamotniony, porzucony”;

- wycie - „jestem tutaj, to mój teren, hej ty tam, słyszę cię”. Zwierzę pełne ufności często wyje po prostu, aby zaznaczyć swoją obecność. Wycie stanowi także odpowiedź na skomlące wycie innego psa;

- jęk - często dźwięk ten brzmi: „a-oe-uou-uou” i trwa stosunkowo krótko. Wyraża on spontaniczne uczucie przyjemności i podniecenia, można go tłumaczyć „jestem taki podniecony, chodźmy już”

- dyszenie oznacza „chodźmy”. Jest oznaką podniecenia.

Co nam mówi ogon?

Znaki i gesty wykonywane przy pomocy ruchów ciała. O swoich stanach emocjonalnych i sprawach związanych z życiem w stadzie psy informują także przy pomocy ruchów ciała. Ważną rolę w tym procesie odgrywają ogon, uszy, oczy i wargi psa.

- ogon położony w pozycji prawie poziomej, ale nie usztywniony jest oznaką uwagi. W przybliżeniu można to tłumaczyć następująco „tu się może wydarzyć coś ciekawego;

- ogon wyciągnięty w pozycji poziomej – jest to jeden z elementów wyzwania w chwili pojawienia się obcego lub intruza. Pozycję tę można tłumaczyć w ten sposób, że: ustalamy, kto tu rządzi”;

- ogon podniesiony w pozycji pośredniej między poziomą, a pionową – oznacza, że pies jest stroną dominującą lub domaga się uznania swojej dominacji. Tłumaczy się to - :ja tu rządzę”;

- ogon podniesiony, lekko zagięty nad grzbietem – oznacza – „jestem tu najważniejszy” i wyraża pewność siebie psa, który ma świadomość, że panuje nad sytuacją;

- ogon nieco poniżej linii poziomej, ale w pewnej odległości od tylnych łap – „jestem na luzie”, „wszystko w porządku”;

- ogon opuszczony, blisko tylnych łap – pozycja ta ma różne znaczenie w zależności od postawy. Jeśli łapy są wyprostowane, a ogon jest nieznacznie merdający, oznacza to – „nie czuję się dobrze” lub „jestem z lekka przygnębiony”. Jeśli łapy są lekko podkurczone, przez co grzbiet pochyla się nieco do tyłu, oznacza to – „czuję się trochę niepewnie”, zwłaszcza jeśli nie wiadomo, jak rozwinie się sytuacja;

- ogon podwinięty między tylnymi łapami – „jestem przerażony!” lub „nie rób mi krzywdy!”. Zdarza się to szczególnie w obecności dominującego psa lub osoby mającej przewagę, może także oznaczać niższą pozycją w hierarchii stada, czyli "nie mam zamiaru rywalizować z tobą”;

- najeżona sierść na ogonie: jest to oznaką agresywnego nastawienia. Może zmieniać sens każdej pozycji ogona. Tak więc, gdy ogon jest wyprostowany, oznacza – „będę walczyć, jeśli i ty masz taki zamiar!”. Jeśli natomiast ogon jest nieco podniesiony lub zawinięty nad grzbietem, znaczy – „nie boje się ciebie i będę walczyć, żeby udowodnić, że ja tu rządzę”;

- ogon wysoko podniesiony i mocno zagięty – jest to cecha charakterystyczna psów wilkopodobnych, jak np. owczarki niemieckie i oznacza to samo co jeżenie się sierści na ogonie. Zapowiada możliwość ataku

- niezbyt energiczny ruch ogona – oznacza pozdrowienie. W odniesieniu do pana czy pani oznacza często – „wiem, że na mnie patrzysz. Lubisz mnie, prawda?” i jest reakcją natury towarzyskiej;

- szeroki ruch ogona – „lubię cię”. Najczęściej psy merdają w ten sposób podczas zabawy, kiedy inny pies sprawia takie wrażenie, jakby szykował się do ataku skacząc, warcząc i szczekając. Merdanie ogona ma oznaczać, że to wszystko na niby. W rozmaitych kontekstach oznacza to także „jestem zadowolony”;

- powolny ruch, ogon w pozycji na „pół masztu” – podczas szkolenia oznacza to moim zdaniem – „staram się ciebie zrozumieć. Chciałbym wiedzieć, o co chodzi, ale nie pojmuję”. Kiedy pies w końcu rozwiąże problem, wówczas szybkość i zakres ruchu ogona zwiększają się w znaczący sposób.

Uszy na baczność

Po drugiej stronie psiego ciała znajduje się wiele innych „nośników informacji:, jak np. spojrzenie oczu, pozycja uszu i ruchy warg, które także mają wpływ na zachowanie innych psów i ludzi. Podobnie jak to jest z ogonem, pozycje uszu należy zawsze oceniać w odniesieniu do ich normalnego ustawienia w stanie odprężenia. Stan psychiczny psów z mocno obciętymi uszami trudniej jest odczytać.

- uszy wyprostowane lub lekko podane do przodu – jest to pytanie „co to jest?”. Oznacza to natężenie nasłuchiwania dźwięku lub obserwowania nowej sytuacji. W połączeniu z lekkim pochyleniem łba i opuszczonymi lub nieco rozchylonymi wargami oznacza – „to naprawdę ciekawe” lub „nie rozumiem, co się dzieje”, po czym następuje analiza nowego zdarzenia. Jeśli pies szczerzy zęby i marszczy nos, oznacza to pogróżkę pewnego siebie zwierzęcia;

- uszy stulone wzdłuż łba – „jestem przerażony” lub „osłaniam się przed spodziewanym atakiem”. Jest to zazwyczaj wywołane jakąś formą wyzwania;

- uszy odchylone nieco do tyłu – u psów o sterczących uszach, jak owczarek niemiecki, w pozycji tej są one wówczas nieco odchylone na boki. Takie ustawienie oznacza – „nie podoba mi się to” i „jestem gotów walczyć lub uciec”. Jest to też wyraz podejrzliwości i może wyrażać zarówno agresję, jak i rozdarcie między zamiarem atakowania a chęcią ucieczki.

Spojrzenia oczu

Istnieją dwa rodzaje sygnałów wysyłanych przez psie oczy i oba mają związek z dominacją lub jej brakiem.

- spojrzenie oko w oko – „kimże ty jesteś? I „pokażmy, kto tu ma przewagę”. Jest to zazwyczaj część gry o pozycję w hierarchii, sygnał wysyła zaś pies dominujący;

- oczy odwrócone, unikające bezpośredniego kontaktu wzrokowego – „uznaję cię za przywódcę” i „nie chcę konfrontacji”. Jest to reakcja psa uległego w obliczu wyzwania.

Ruchy warg

Wargi psów nie są przystosowane do wyrażania tak szerokiego zakresu emocji jak ludzkie. Jednakże pewne układy warg i zębów mają istotne znaczenie.

- wargi luźne, lekko rozchylone, język może być nieco widoczny, a nawet zwieszać się nieznacznie z dolnej szczęki – jest to odpowiednik ludzkiego uśmiechu. Oznacza – „jestem szczęśliwy i spokojny”;

- ziewanie – spośród wszystkich innych znaków nadawanych przez psy gest ten jest najczęściej mylnie interpretowany. U ludzi kojarzy się on ze zmęczeniem i nudą, tymczasem u psów w rzeczywistości oznacza on napięcie – „jestem spięty, zaniepokojony i rozdrażniony”;

- wargi lekko podwinięte, częściowo odsłaniające zęby, pysk zamknięty - „denerwujesz mnie!”. Jest to pierwszy sygnał oznaczający groźbę

- wargi mocno uniesione, odsłaniające zęby nieco zmarszczona skóra nad nosem, pysk częściowo otwarty – „jeśli zrobisz coś, co mogę potraktować jako zagrożenie, ugryzę”. Jest to kolejny sygnał groźby, może jednak wskazywać na lęk. Drażnienie psa na tym etapie może wywołać agresję;

- wargi uniesione wysoko, odsłaniające nie tylko zęby, ale także dziąsła nad przednimi zębami, wyraźne zmarszczki nad nosem – „spadaj, bo oberwiesz!

Znaki wydawane przez tułów i łapy

Psy używają tułowia i łap do wyrażania rozmaitych emocji. I tu także najważniejsze są zachowania społeczne.

- pies czołga się z wyciągniętymi przednimi łapami, podniesionym zadkiem, z łbem przy ziemi – jest to klasyczna zachęta do zabawy;

- sztywne łapy, postawa wyprostowana lub ruch do przodu na sztywnych łapach - „ja tu sprawuję władzę!” i „wzywam cię do walki”. Pies dominujący przyjmuje taką postawę dla zaznaczenia swojego autorytetu i gotowości udowodnienia tego w walce;

- tułów z lekka pochylony do przodu, stopy mocno wsparte w podłoże – „przyjmuję twoje wyzwanie i jestem gotów do walki”;

- pies przewraca się na bok lub odsłania podbrzusze – „nie chcę walki” lub „nie stanowię dla ciebie zagrożenia”, lub „zgadzam się, że ty tu jesteś panem”. Jest to gest podania się, ma na celu uniknięcie konfliktu;

- pies kładzie łeb na kłębie innego psa lub na jego grzbiecie – „chcę ci dać do zrozumienia, kto tu rządzi”. Gest ten zazwyczaj wykonują psy dominujące, przywódcy stada lub te, które mają ambicję nimi zostać;

- chwyt pyskiem – jest to gest często spotykany w relacji pies-człowiek, kiedy to pies chwyta ręką pana lub podczas spaceru-smycz. Może oznaczać wyzwanie do walki o przywództwo lub że pies nie uznaje człowieka za przywódcę stada;

- pies kładzie łapę na kolanie pana – „jestem tu” lub „zwróć na mnie uwagę”. Gest zwracania na siebie uwagi ma wiele odmian. Pies wyciąga także łapę w powietrzu lub wsuwa łeb pod rękę pana;

- jeżenie się sierści na grzbiecie i kłębie – jest to sygnał zapowiadający agresję. Pasmo sierści zjeżonej wzdłuż grzbietu oznacza – „nie drażnij mnie, jestem zły!”. Kiedy sierść jeży się także na kłębie, znaczy to – „mam cię dość”, i zapowiada nieuchronny atak. U niektórych wilków występuje wyraźne pasmo ciemnej sierści na grzbiecie, a także niekiedy i na kłębie, prawdopodobnie w celu zwrócenia uwagi na te sygnały.

- pies siada z jedną łapą lekko wzniesioną – jest to kolejny sygnał napięcia połączonego z brakiem poczucia bezpieczeństwa. Oznacza – „jestem niespokojny, zdenerwowany i zmartwiony”;

- drapanie i kopanie ziemi łapami – zdarza się przeważnie po załatwieniu się psa, ale można to zaobserwować w innych okolicznościach. Na czubkach psich łap znajdują się gruczoły zapachowe, wydzielające woń właściwą tylko dla danego psa. W ten sposób pozostawia on wiadomość – „wszyscy powinni zauważyć, że tu byłem”

Pozostawianie swojej wizytówki

Oddawanie moczu oznaczy, że „ten teren należy do mnie” „ten obiekt jest mój”, „jestem teraz w pobliżu”. Woń pozostawiona jest na ogół na obiektach pionowych, na wysokości nosa innych psów, a także dlatego, żeby szerzej rozchodziła się w powietrzu. Mocz oddawany jest w miejscach, w których zrobiły to już wcześniej inne psy. Jeżeli pies oddaje mocz na innego psa lub człowieka, przesłanie to oznacza dominację lub objęcie w posiadanie.

„Człowiek posiada wielki dar, dar mowy, ale większość z  tego co mówi jest puste i zwodnicze. Zwierzęta mówią niewiele, ale to niewiele jest prawdziwe i użyteczne. Więc trzeba cenić rzecz małą i prawdziwą, aniżeli wielkie oszustwo”. Leonardo Da Vinci

Więcej informacji znajdziesz w gazecie bolesławieckiej
Express Bolesławiecki


Prof.dr hab.Janusz Kuźniewicz



o © 2007 - 2022 Otomedia sp. z o.o.
Redakcja  |   Reklama  |   Otomedia.pl
Dzisiaj
Piątek 7 października 2022
Imieniny
Krystyna, Marii, Marka

tel. 660 725 808
tel. 512 745 851
reklama@otomedia.pl

Kazo.pl
Ogłoszenia i oferty nieruchomości